fbpx
19 Ιουνίου, 2020

Ρατσισμός, Κορονοϊός και Αστυνομική Βία

Μερικές σκέψεις -και αριθμοί- για τον βαθιά ριζωμένο ρατσισμό της αμερικανικής κοινωνίας.
19 Ιουνίου, 2020

Φωτογραφία: Koshu Kunii / Unsplash
Επιμέλεια: Ηλιάνα Παπαγγελή

Στις 25 Μαΐου 2020, ο 46χρονος Αφροαμερικανός George Floyd σκοτώθηκε από τον αστυνομικό Derek Chauvin, στη γωνία ενός από τους μεγαλύτερους δρόμους των ΗΠΑ, ο οποίος βρίσκεται στη Μινεάπολη.

Η Μινεάπολη είναι μεγάλη πόλη της Μινεσότα, πολιτεία των μεσοδυτικών Ηνωμένων Πολιτειών. Η Μινεσότα είναι μια συντηρητική πολιτεία, αν και παραδοσιακά Δημοκρατική. Στους Δημοκρατικούς, βέβαια, ανήκε και η Χίλαρι και ο Μπάιντεν τώρα. Στις προεδρικές εκλογές του 2016, το Δημοκρατικό κόμμα και η Χίλαρι συγκέντρωσαν το 46.44% των ψήφων, ενώ οι Ρεπουμπλικάνοι και ο Τράμπ το 44.92%. Στο παραπέντε θα έλεγε κανείς ότι «νίκησαν».

Οι λευκοί (83.33%) αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού στην πολιτεία, ακολουθούν οι μαύροι (6.19%) και οι Ασιάτες (4.75%). Οι περισσότεροι είναι προτεστάντες, ακολουθούν οι καθολικοί και μετά υπάρχουν σε πολύ χαμηλό ποσοστό οι γνωστοί Μορμόνοι (το VICE USA έχει κάνει πολύ ενδιαφέροντα ντοκιμαντέρ για τον τρόπο ζωής τους).

Η εφημερίδα Washington Post από το 2015 έχει δημιουργήσει μια βάση δεδομένων, όπου καταγράφει κάθε θανατηφόρο πυροβολισμό από αστυνομικό εν ώρα υπηρεσίας. Μέχρι σήμερα έχουν καταγραφεί περισσότεροι από 5.000 πυροβολισμοί που οδήγησαν σε θάνατο στις ΗΠΑ. Το 2019, στη Μινεσότα, έντεκα άνθρωποι έπεσαν νεκροί από πυρά αστυνομικών. Από αυτούς οι τέσσερις ήταν λευκοί, οι τρεις δε διευκρινίζεται η φυλή τους, δύο είναι αγνώστων στοιχείων, ένας είναι λατινοαμερικάνος και ένας είναι μαύρος.

Η ερευνητική ομάδα της ProPublica αποκάλυψε με ρεπορτάζ της ότι ο κορονοϊός χτύπησε και σκότωσε περισσότερο τους μαύρους Αμερικανούς. Οι New York Times είχαν αφιέρωμα πριν μερικές εβδομάδες στην Ngozi Ezike, γιατρό, Υπεύθυνη του Τμήματος Δημόσιας Υγείας της πολιτείας του Ιλινόις, μητέρα τριών παιδιών και μαύρη. Πέρα από τις δυσκολίες του να είσαι μητέρα και μαύρη γιατρός, οι δημοσιογράφοι έγραψαν και για το γεγονός ότι οι μαύροι διατρέχουν το μεγαλύτερο κίνδυνο να πεθάνουν από τον ιό, εξαιτίας των μακροχρόνιων ανισοτήτων που έχουν καταστήσει την πρόσβαση τους στο σύστημα υγείας όχι μόνο δύσκολη, αλλά και απαγορευτική.

Σύμφωνα πάλι με τους New York Times, το 30% των ανθρώπων που έχουν πεθάνει από COVID-19 στο Ιλινόις είναι Αφροαμερικανοί. Το Ιλλινόις έχει μια από τις μεγαλύτερες κοινότητες αφροαμερικανών και λατινοαμερικανών στις ΗΠΑ. Είναι και αυτή μια μπλε πολιτεία, πιο πολύ από ότι η Μινεσότα. Οι Δημοκρατικοί στις εκλογές του 2016 συγκέντρωσαν το 55.83% των ψήφων και οι Ρεπουμπλικάνοι το 38.76%. Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων της Washington Post το 2019, στο Ιλινόις, 13 άνθρωποι έπεσαν νεκροί από πυρά αστυνομικών, οι οκτώ ήταν μαύροι, οι τρεις αγνώστων στοιχείων, ένας ήταν λευκός και ένας λατινοαμερικάνος.

Το καλοκαίρι του 2019, ενώ βρισκόμουν στη Νέα Υόρκη, επισκέφθηκα το Αμερικάνικο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας. Πέρα από τους δεινόσαυρους και το πλανητάριο, αυτό που μου αποτυπώθηκε στη μνήμη και με σόκαρε ήταν ένας μικρός διάδρομος, όπου μπορούσες να βρεις αποκόμματα εφημερίδων από την περίοδο της δουλείας.

Ιδιοκτήτες σκλάβων έβαζαν αγγελίες και προσέφεραν αντίτιμο σε όποιον θα τους έφερνε πίσω τον σκλάβο που το είχε σκάσει. Υπήρχαν και άλλου τύπου ανακοινώσεις, όπως για το πότε και που θα διοργανωθεί η επόμενη αγοραπωλησία «νέγρων», οι οποίοι πωλούνταν μαζί με μουλάρια, γουρούνια, κάρα και εργατικά προϊόντα.

Ο ρατσισμός είναι βαθιά ριζωμένος στην αμερικανική κοινωνία, και αυτό μεταφράζεται στον τρόπο που είναι δομημένο σήμερα το κράτος, του οποίου η αστυνομία -έννομη βία- αν και ελέγχεται και χρηματοδοτείται από τις τοπικές κοινότητες, εξοπλίζεται από την ίδια την κεντρική κυβέρνηση των ΗΠΑ και λειτουργεί σα χαμηλόμισθος μισθοφόρος στρατιώτης.

Related ›

«Μετανάστες» οι πρόσφυγες της Μόριας;

Η κυβέρνηση και τα μεγάλα Μέσα παρουσιάζουν τον πληθυσμό της Μόριας ως «μετανάστες». Ωστόσο, σύμφωνα με την ανάλυσή μας, το πιθανότερο είναι όταν εξεταστεί το αίτημά τους οι περισσότεροι εξ αυτών να πάρουν άσυλο.

Όνομα: Άγνωστος, Αιτία θανάτου: Πνιγμός

«Δεν μπορώ, δυσκολεύτηκα να το διαχειριστώ». Η Αφροδίτη Ανδρικού εργάζεται στο Ληξιαρχείο της Μυτιλήνης από το 1983. Τα τελευταία χρόνια καταχωρεί, κυρίως, άγνωστα πτώματα προσφύγων.

Αφηγήσεις προσφύγων και μεταναστών στην εποχή της πανδημίας

Οι ψηφιακές αφηγήσεις δημιουργήθηκαν στα πλαίσια του έργου “Narrating COVID-19: Testimonies from Refugees and Migrants in a Time of Pandemic”, το οποίο υλοποιήθηκε από το ΠΜΣ «Παγκόσμια Υγεία – Ιατρική των Καταστροφών» της Ιατρική Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ), με σκοπό την ανάδειξη του ανθρωπιστικού ρόλου των νέων τεχνολογιών ως εργαλείου αυτοέκφρασης για την αποτύπωση των ψυχοκοινωνικών επιπτώσεων του COVID-19 σε ευπαθείς πληθυσμούς.

0 Σχόλια

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

sixteen − 5 =

More to read

Related

«Μετανάστες» οι πρόσφυγες της Μόριας;

«Μετανάστες» οι πρόσφυγες της Μόριας;

Η κυβέρνηση και τα μεγάλα Μέσα παρουσιάζουν τον πληθυσμό της Μόριας ως «μετανάστες». Ωστόσο, σύμφωνα με την ανάλυσή μας, το πιθανότερο είναι όταν εξεταστεί το αίτημά τους οι περισσότεροι εξ αυτών να πάρουν άσυλο.

Γιώργος Τσιάκαλος: «Στην Ευρώπη εφαρμόζεται στην πράξη μια ρατσιστική πολιτική»

Γιώργος Τσιάκαλος: «Στην Ευρώπη εφαρμόζεται στην πράξη μια ρατσιστική πολιτική»

Τα Q&As του Solomon είναι σε βάθος συνομιλίες με ανθρώπους από την κοινωνία των πολιτών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων πάνω σε επίκαιρα ζητήματα και θεματικές, με βάση την εμπειρία τους από το πεδίο.

Η «αποσυμφόρηση των νησιών» στον πρώτο χρόνο ΝΔ

Η «αποσυμφόρηση των νησιών» στον πρώτο χρόνο ΝΔ

Περιορισμένες εθελούσιες επιστροφές, pushbacks, και εξώθηση προσφύγων στους διακινητές, την στιγμή που αναγνωρισμένοι πρόσφυγες που έχουν γίνει δεκτοί σε άλλες χώρες παραμένουν στην Ελλάδα με την ευθύνη του κράτους.

Όνομα: Άγνωστος, Αιτία θανάτου: Πνιγμός

Όνομα: Άγνωστος, Αιτία θανάτου: Πνιγμός

«Δεν μπορώ, δυσκολεύτηκα να το διαχειριστώ». Η Αφροδίτη Ανδρικού εργάζεται στο Ληξιαρχείο της Μυτιλήνης από το 1983. Τα τελευταία χρόνια καταχωρεί, κυρίως, άγνωστα πτώματα προσφύγων.

Be the first to get our news!

Join our mailing list and let us show you what we're working on. Take part in the discussion with our writers, join our surveys and let us know what you think. 

You have Successfully Subscribed!

Share This